Recensie: De eenzaamheid van de priemgetallen

26 Mrt

‘De eenzaamheid van de priemgetallen’ van Paolo Giordano gaat over Mattia en Alice. Mattia is de helft van een tweeling; zijn zusje Michaela is zwakbegaafd terwijl hij juist hyperintelligent is. Alice moet van haar vader elke dag naar skiles, tegen haar zin in.

Het meeslepende debuut van Paolo Giordano

Beiden hebben een trauma opgelopen in hun kindertijd. Het is daarom moeilijk voor ze om contact te leggen met anderen. Tot ze met elkaar in contact komen. Er ontstaat een diepe vriendschap tussen deze ‘eenzame tweelingpriemgetallen’. Als ze de middelbare school eindelijk achter zich kunnen laten, beginnen de twee een nieuw leven. Maar zal dit leven hen bij elkaar houden, of zullen ze altijd eenzame priemgetallen blijven?

‘De eenzaamheid van de priemgetallen’ is een heel psychologisch boek. Je duikt diep in de belevingswereld van Mattia en Alice en ziet zo hoe ontzettend moeilijk het voor een kind is om met een traumatische ervaring om te gaan en wat voor impact dat heeft op het verdere leven. Het is absoluut geen vrolijk boek, maar wel heel goed geschreven.
Ik merkte dat ik heel erg meeleefde met de hoofdpersonen. Het is een meeslepend verhaal, hoewel het einde een beetje vaag en zelfs een anticlimax is.

Advertenties

Eén reactie to “Recensie: De eenzaamheid van de priemgetallen”

Trackbacks/Pingbacks

  1. Recensie: Paolo Giordano - De eenzaamheid van de priemgetallen | Ranking the Books - 14 april 2013

    […] Laura; **** […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: